CULTURA


No es casualidad por tanto que Luar Na Lubre y la Ribeira Sacra se fundan en este nuevo trabajo. "...sentimos los murmullos de las aguas y espesuras que inundan las pendientes, valles, sotos y robledales de este entorno tan especial. Oímos los ecos distantes de las ermitas y conventos que desde los primeros siglos fueron germinando alrededor de este espacio sagrado; los cantos, discusiones teológicas y rezos de los monjes que los habitaron. Nos pasman los colores y bullicios de la vendimia, el ir y venir de oficios nómadas con sus jergas: afiladores, cordeleros, cesteros y feriantes. Una sombra de oscuridad se cruza con la presencia de Manuel Blanco, el Hombre Lobo de Esgos, y los cuentos de hadas, embrujos y comercios ignominiosos, murmurados en los lares."



Queiman e Pousa_Ribeira Sacra_Mílson's


O grupo de folk-fusion Mílson's presenta un videoclip en divulgación da Ribeira Sacra como futura "Candidata á Patrimonio da Humanidade".

A Ribeira Sacra símbolo de Potencia e Riqueza paisaxística, gastronómica e cultural. Unha produción e idea orixinal da compañía de espectáculos e productora: Queiman e Pousa.





Poucas obras como o Libro da Ribeira Sacra [Cinsa do vento], de Emilio Araúxo, conseguiron crear arredor da rexión silomiñota unha literatura tan inquietante e poderosa. Nela, con meticulosidade insólita, Araúxo reconstrúe as orografías, os perfís humanos e a historia da rexión: desde as montañas do Courel á Cabeza da Meda, de Quiroga á Peroxa, de Castro Caldelas a Monforte de Lemos ou de Pantón e Sober a Xunqueira de Espadañedo. Pero, sobre todo, está a atmosfera de Sacardebois, lugar do Concello de Parada de Sil no que o autor pasa longos períodos desde hai anos e no que foi levantando unha instalación de exhibición sobre a memoria silomiñota.


Resultado de imagen de Libro da Ribeira Sacra de Emilio Araúxo

Cun esforzo editorial infrecuente, o selo comunal da Biblioteca de Mesopotamia incorpora o Libro da Ribeira Sacra aos seus fondos de referencia e faino a través dun volume monumental de case cincocentas páxinas, coidadosamente deseñado e incorporando elementos que redimensionan e encadran a obra. Por un lado, unha introdución escrita polo máis prestixioso crítico literario galego, Arturo Casas, que dá as claves da obra e da traxectoria do seu autor. Pola autra, a fotografía do monfortino Manuel Valcárcel, autor de Tempo, filme sobre a Serra do Courel que foi recoñecido cos distintos festivais, como o de Jaén, ou na Mostra de Sao Paulo.


O resultado do esforzo é un libro que é máis que a cartografía da rexión dos dous ríos, máis que o espazo histórico dunha comunidade e do seu idioma. Máis que a voz dunha cultura extintiva que foi rescatada das augas e se nos ofrece plena e vívida, axitada aínda polo sorriso e a emoción vibrante. Estamos ante un poema que rotura a terra coas mans das xeracións e coa gloria da súa sabedoría. Un longo e readical poema no que Araúxo rastrexa os signos, os xestos, e encontra un territorio que ben puidera corresponderse coa totalidade do mundo, deste mundo nin noso nin tan local. A través del adentrámonos na crónica da pobreza, do abuso, da fame, do humor ou da memoria consecutiva, dos ritos consecutivos da resistencia. Trátase, en fin, dunha tentativa de construción, mesmo precaria, de formas incertas que procuran maneiras alternativas de vivir e de pensar.



La Ribeira Sacra, sin embargo, está dejando de ser una desconocida. “Cierto. Está cada vez más de moda, empieza a sonar y a hacerse conocida. Pero tiene que haber un crecimiento orgánico para que no se premie el volumen de visitantes sino su calidad, es decir, que sean personas que vengan con calma, que permanezcan en el territorio, que no se hagan la fotografía nada más llegar y se marchen corriendo. Buscamos poco público pero que sea curioso, respetuoso, que se interese por el lugar y tenga tiempo para recorrerlo